Het pleidooi voor vrouwelijk leiderschap
Het artikel "Why Do So Many Incompetent Men Become Leaders?" van Tomas Chamorro-Premuzic, gepubliceerd in de Harvard Business Reviewwerpt licht op een kritieke kwestie in leiderschapsdynamiek. Chamorro-Premuzic stelt dat ons onvermogen om onderscheid te maken tussen zelfvertrouwen en competentie vaak leidt tot de promotie van incompetente mannen boven meer gekwalificeerde vrouwen. Dit fenomeen gaat niet alleen over vooroordelen op basis van geslacht; het gaat over de erkenning dat de eigenschappen die vaak worden geassocieerd met effectief leiderschap - zoals empathie, nederigheid en emotionele intelligentie - vaker worden aangetroffen bij vrouwen.
Succesverhalen tijdens de COVID-19 pandemie
De COVID-19 pandemie was een duidelijk voorbeeld van de doeltreffendheid van vrouwelijk leiderschap. Landen die geleid werden door vrouwen, zoals Nieuw-Zeeland, Finland, Duitsland en Denemarken, waren bijzonder succesvol in het beheersen van de crisis. Hun leiders toonden empathie, duidelijke communicatie, doortastend optreden en - het allerbelangrijkste - lieten zien dat ze twijfelden. Dit was cruciaal om de uitdagingen van de pandemie het hoofd te bieden. Landen die door mannen werden geleid, zoals de VS en Italië, met leiders die zich overdreven zelfverzekerd gedroegen, hadden daarentegen te kampen met grote problemen. Dit benadrukt het belang van leiderschapsstijlen die prioriteit geven aan empathie en effectieve communicatie.
Sterke rolmodellen
Vrouwelijke leiders fungeren als sterke rolmodellen en inspireren niet alleen vrouwen, maar de hele samenleving. Een goed voorbeeld is koningin Margrethe II van Denemarken, wier leiderschap aanzienlijk heeft bijgedragen aan het succes en de populariteit van de Deense monarchie. Haar daden hebben een maatstaf gezet voor leiderschap dat traditie combineert met moderne waarden, waarbij ze het belang van empathie en begrip in het contact met mensen benadrukt. Een ander voorbeeld is Margrethe: De Europese Commissaris voor Mededinging, Margrethe Vestager, heeft gedurende haar tien ambtstermijn blijk gegeven van sterk leiderschap bij het reguleren van digitale monopolies, terwijl ze zich als leider authentiek en inclusief opstelt.
Inclusieve organisatieculturen opbouwen
Vrouwelijke leiders spelen een belangrijke rol bij het bevorderen van sterke en inclusieve organisatieculturen. Giftige werkomgevingen houden vaak verband met het dominante gedrag van mannelijke leiders, die assertiviteit en competitie belangrijker vinden dan samenwerking en inclusiviteit. Vrouwen, met hun natuurlijke aanleg voor empathie en teambuilding, kunnen harmonieuzere en productievere werkomgevingen creëren, waar iedereen binnen de organisatie van profiteert.
De juiste kenmerken promoten
Het is essentieel om te begrijpen dat het bevorderen van vrouwelijke competenties in leiderschap niet gaat over het bevoordelen van vrouwen boven mannen. In plaats daarvan gaat het om het erkennen en waarderen van de eigenschappen die van nature beter passen bij effectief leiderschap, ongeacht het geslacht. Zoals Chamorro-Premuzic aangeeft, is het stimuleren van personen met eigenschappen als empathie en nederigheid essentieel. Leiders als Volodymyr Zelenskyy, de president van Oekraïne, en Emmanuel Macron, de president van Frankrijk, laten zien hoe deze traditioneel vrouwelijke eigenschappen ook door mannen kunnen worden belichaamd, wat leidt tot effectief en inclusief leiderschap, terwijl ze nog steeds worden gezien als sterke leiders, gezien vanuit het alfamannetjesperspectief. Het waarderen van de eigenschappen die meer natuurlijk zijn voor vrouwen, ongeacht het geslacht van de potentiële leider, zal automatisch de balans tussen vrouwen en mannen in leiderschapsrollen in evenwicht brengen.
Typische fouten in het kiezen van leiders
Bij het kiezen van leiders verwarren we vaak zelfvertrouwen met competentie. Wat ervoor zorgt dat je de baan krijgt als teamleider, afdelingsmanager, CEO of president is vaak niet hetzelfde als wat nodig is om de baan goed te doen. Door tijdens het proces alleen te focussen op geslacht, zoals: "de volgende leider moet vrouwelijk zijn", loop je het risico dat je gewoon een vermomde man krijgt - een vrouw die de waarden en gedragingen van alfamannen heeft overgenomen.
Conclusie
We moeten de manier veranderen waarop we potentiële leiders evalueren. Zoals gezegd is de behoefte aan leiders met vrouwelijke competenties dringender dan ooit. Laten we bij de viering van Internationale Vrouwendag pleiten voor leiderschap dat empathie, begrip en inclusiviteit hoog in het vaandel draagt. Op die manier kunnen we effectievere, veerkrachtigere en harmonieuzere organisaties en samenlevingen creëren. Ook al noemen we ons land "vaderland", het ligt nog steeds op "Moeder Aarde".
Voor meer inzichten kun je het originele artikel raadplegen hier.















